Steven De Jongh
Steven De Jongh
 Nieuws   Archief   Biografie   Palmares   Dagboek   Programma   Foto's   Media   Gastenboek   Links   Colofon 
Steven de Jongh hoopt op beestenweer in Omloop Het Volk
2001-03-01, 18:20
HEIMWEE NAAR DE FLANDRIENS.

De romantiek van het afzien. Steven de Jongh praat er euforisch over. De Noord-Hollander houdt van heroiek en geraakt in extase van het echte kapot zitten. Vooral van de Vlaamse kasseienklassiekers, met die venijnige hellingen die vaak in de regen, hagel of sneeuw bedwongen dienen te worden. Dat is zijn favoriete martelterrein. Al maanden kijkt hij uit naar zaterdag. Naar de Omloop Het Volk, klassieker van de strijdlust. Ik hoop dat ze me ooit een Flandrien zullen noemen.

De weemoed naar de tijd van de ware Flandriens komt in de periode dat de voorjaarsklassiekers voor de deur staan steevast naar voren. In de vervlogen tijden van Karel van Wijnendaele maakte dit ongepolijste West-Vlaamse wielerras furore door moed en doorzettingsvermogen. Karaktercoureur Briek Schotte wordt ook wel de Laatste der Flandriens genoemd, maar als het aan De Jongh ligt krijgt die titel de komende jaren een Nederlands tintje.

Afzien vind ik schitterend, zegt hij, met een twinkeling in zijn ogen. Zeker als de renners verkleumd van de fiets stappen, hun gezicht onder de modder. Dat zijn de mooie beelden. Een wedstrijd kan mij niet zwaar genoeg zijn. Twee jaar geleden was de door Frank Vandenbroucke gewonnen Omloop Het Volk een ware geseling. Het vroor, sneeuwde, hagelde en de snerpend koude wind stond vol in ons gezicht. Ik zat kapot, zag vele anderen lossen. Remblokken had ik niet meer, die waren al versleten door het slijk dat op de weg lag. Ondanks de pijn genoot ik intens en eindigde ik als dertiende.

Die lat moet dit seizoen hoger worden gelegd. Vorig jaar won de 27-jarige hardrijder onder meer de semi-klassieker Veenendaal-Veenendaal, de Schaal Schels, de Henk Vos Memorial en de sluitingskoers Putte-Kapellen. De laatste jaren heb ik behoorlijke progressie geboekt en ook afgelopen winter heb ik die lijn voortgezet. Ik merk dat ik minder moeite heb om bergop te rijden. Voorheen zag ik al af bij het eerste het beste bergje, nu kan ik op de minder lange beklimmingen makkelijk volgen. Ik rijd niet meer puur op kracht, maar ook op souplesse. Als ik vroeger op het vlakke boven de vijftig kilometer per uur wilde rijden, had ik tandje twaalf of dertien nodig. Nu doe ik dat met de veertien en de vijftien.

Vorig seizoen kon de Rabo-renner die ontwikkeling niet in de voorjaarsklassiekers demonstreren. Bij een valpartij in de GP Luis Puig verrekte hij zijn kniebanden. Twee weken kon ik nauwelijks trainen vanwege een dikke knie. De Omloop miste ik en in alle andere keienklassiekers was ik conditioneel nog niet in orde. Eind april had ik weer goede benen en won ik meteen in Veenendaal.

Het tekent zijn mogelijkheden. Ook door het vertrek van Leon van Bon en Rolf Sorensen krijgt de typische krachtpatser meer vrijheid bij de Rabobank. De ploegleiding heeft al aangegeven dat De Jongh in de semi-klassiekers als Omloop Het Volk, Dwars door Belgie, Gent-Wevelgem en dergelijke voor zijn eigen kans mag rijden. Hoewel we voor de kasseienklassiekers geen echte speerpunten hebben, zijn we in de breedte sterk. Vanuit die tactiek kunnen we voor een verrassing zorgen. Zelf reken ik op goede prestaties. Mijn contract loopt op het einde van het seizoen af, dus ik moet wat laten zien. Die eis stel ik ook aan mezelf.

Zo wil de in Essen woonachtige renner zich ook meer als sprinter profileren. Zijn tweede en derde plaats vorig seizoen in massasprints in Giro-ritten karakteriseren zijn vermogen. Ik ben nog steeds op zoek naar mijn grenzen. Ik denk dat ik in een massasprint een echte uitschieter nodig heb. Er moet een dag komen dat ik Mario Cipollini, Tom Steels en Erik Zabel kan verslaan. Dat sterkt mijn vertrouwen, maar ook dat van de ploeg. Nu heb ik nog niet het recht om hen in de laatste tien kilometer voor me te laten werken.

Aan de trainingsarbeid van De Jongh zal het niet liggen. Samen met zijn maat en dorpsgenoot Michael Boogerd voelt hij zich thuis in alle weersomstandigheden. Ik train graag hard. Of ik nu vier of negen uur op de fiets moet zitten, dat maakt mij niets uit. Daarom kan ik het ook zo goed met Boogerd vinden. Als het regent en koud is, doen wij gewoon ons programma. Er wordt niet geklaagd of gezeurd. Na afloop neem je een warme douche en ben je alles weer vergeten.

De weersverwachting in Vlaanderen voor zaterdag: maximale temperatuur 4 graden Celsius, windkracht 4 en 60 procent kans op regen en sneeuw. De Jongh zal in zijn element zijn.

(Bron: De Telegraaf)
Nieuws
> Steven sportdirecteu...
> Statement Steven de ...
> Steven dit jaar niet...
> Steven bijna de best...
> Steven: 'Wedstrijden...
 
Dagboek
> Het zit er op..
> Stijve benen in laat...
> Verwachte massasprin...
 
Programma
 
Foto's
> Supportersavond Seba...
> Veldrit 'Move to Imp...
> Sluitingsprijs Putte...
Steven De Jongh