Nieuws   Archief   Biografie   Palmares   Dagboek   Programma   Foto's   Media   Gastenboek   Links   Colofon
Interview Tomdemeyer.be 2009-04-22, 21:03 Wie we in het voorjaar niet aan het werk zagen was Steven De Jongh. De Nederlander die woont in het Belgische Essen kwam ten val in de Ronde van Qatar en mocht zijn voorjaar op zijn buik schrijven. De 35-jarige renner van Quick Step maakte vorige week zijn rentree in het peloton na vijf en een halve week inactiviteit. Hij werd 51e in de Scheldeprijs Vlaanderen. Je zag je voorjaar wegvallen door een blessure. Wat was er nu weer gebeurd? Er waren twee pezen afgescheurd van mijn linkerhamstring. Dit alles door een ongelukkige val in de ronde van Qatar. Dokter Claes heeft daarna alles bij een operatie weer vastgehecht. Je zag je team successen halen in de klassiekers, deed het geen pijn om langs de zijkant de koers te bekijken? Pijnlijk niet, wel raar. Jaar in, jaar uit zit je in de koers en beleef je het heel intens. Nu sta je opeens aan de zijlijn. Wat me de vreugde bij winst niet deed minderen hoor! Wat vond je trouwens van Quick Step in de Ronde van Vlaanderen en Parijs-Roubaix? Ben heel trots op de jongens. Ze hebben gereden als ploeg,als blok. Iedereen heeft z'n steentje bijgedragen aan de dubbele winst. Heb je nauw contact gehouden met je ploegmakkers tijdens je revalidatieperiode? Ja, ik heb ze een aantal keren bezocht in het hotel en bij een aantal wedstrijden. Verder was er dagelijks wel contact met de ploeg. Variërend van ploegleider tot masseur, coureur en mekanieker. Verandert nu je resterende programma door die blessure? Nee, ik pik gewoon mijn vertrouwde programma weer op vanaf Duinkerke. Daarna wil ik een sterk nationaal kampioenschap rijden en een goede Tour de France! Waarom koos je eigenlijk in 2006 voor Quick Step-Innergetic? Het was de tweede keer dat Tom Boonen me vroeg, en ik was klaar voor wat nieuwe lucht. Het is een hele goede keuze geweest. Je bent ondertussen al 35 jaar, denk je al aan een leven na het wielrennen? Jazeker, vooral afgelopen winter en tijdens mijn revalidatieperiode heb ik er veel over nagedacht. Een baan als ploegleider zie ik wel zitten ,maar die baan ligt niet voor het oprapen. Je hebt ook al een mooi palmares bijeen gefietst, maar welke vind je nu de mooiste overwinning? De eerste keer dat ik Kuurne-Brussel-Kuurne won (2004) was speciaal, vooral omdat ik daar een van de betere eendaags coureurs versloeg, Paolo Bettini. E3 Prijs Vlaanderen (2003) was ook speciaal, zeker omdat Michael Boogerd (toenmalig kopman bij Rabobank) ook de Brabantse Pijl won dat weekend. (Bron: www.tomdemeyer.be)	Nieuws > Herinnering aan Txema > Steven begint offici... > Fijne feestdagen! > Steven draait zijn r... > Steven in actie voor...   Dagboek > Het zit er op.. > Stijve benen in laat... > Verwachte massasprin...   Programma   Foto's > Supportersavond Seba... > Veldrit 'Move to Imp... > Sluitingsprijs Putte...
© 2005 - 2010 Adema Communication